हासो ठट्टामा मेरो हतासिने अनि निरासिने बानी,
फेरी तिमी हतासिंदा मैले ठट्टामा मज्जा गर्ने बानि,
यसरी चल्थ्यो हाम्रो जिवन,
न तिमी गहन,
म त आवारा झन ।एक दिन,
सबै परिवर्तन,
मान्छे, समय, अनि मन ।डाँडा माथिको त्यो गुम्बा,
टाढा हुँदा पनि को त्यो तिमो अविस्मरणीय सुगन्ध,
तिमी नहुँदाको एक्लोपन्,
तिमीसँग भेट हुन्छ भन्ने आसामा,
निरासामा फर्किदाको पिडा त गाढा झन ।
अन्त्यमा, मनै त हो ।
तिमीले बेवास्ता गरेपनि,
याे रचना तिम्रै यादमा समर्पित हाे ।
